Ajo nuk erdhi nga vetëdija
por nga urdhëri që u kthye në djep
ku ndër shekuj përkunden breza
duke shuar etjen me dhimbjen e shenjtë
Ajo nuk erdhi nga tempujt e sundimit
nuk hëngri ushqim nga ena e argjendë
por nga tehu i mbrehtë i durimit
duke ia shqyer shpirtin me dhembe
E nga duart e saj të arta
kaluan fëmijë, trima, kombe
ndër ëndrrat e saj më të zjarrta
ishte gjuha e thurur me simbole
Gruaja kjo pasuri e lashtë
që ecën mbi tokë në aksin e flijimit
mbi kurrizin e saj mban dy jete bashkë
zanafillen dhe fundin e njerëzimit !
